Alléén pinot noir wordt toegestaan in befaamde Bourgogne-appellations zoals Chambolle-Musigny, Gevrey-Chambertin, Clos de Vougeot, en Nuits-Saint-Georges. In goede jaren en met de vaardigheid van een goede wijnmaker worden daar zeer opwindende wijnen geproduceerd. Zo opwindend dat het wijnmakers over de hele wereld inspireert om het ook te proberen met pinot noir. Maar pinot noir is een moeilijke druif met relatief weinig pitjes en een dunne schil. Daardoor is de tannine minder markant en is de kleur licht. De meeste pinots hebben minder body dan de gemiddelde cabernet, maar kunnen wel subtieler zijn. Jong hebben pinot noirs een neus van frambozen, aardbeien en kersen, die na enkele jaren plaatsmaakt voor een vleziger bouquet met rode bietjes en wild.

Pinot noir wordt ook in de Elzas, Sancerre, Champagne en uiteraard buiten Frankrijk geproduceerd. In de Elzas zijn de druiven heel licht van kleur met een zoetige aardbeienneus, met meer alcohol en daardoor zwaarder dan hun Duitse buren. Daar heet pinot noir overigens spätburgunder. Vooral in de warme delen van Duitsland, in Pfalz, Württemberg en Baden, worden mooie pinot noirs gemaakt.

Het komt bij pinot noir héél nauw: als vroeg rijpend ras eist de druif een koel maar lang seizoen. En dat is niet voldoende: zelfs bij optimale rijpheid stelt de dunne schil de wijnmaker voor het probleem hoe hij hier een smaakvolle wijn van kan maken. Overextractie is een gevaar, want dan krijgt hij een bittere, ongebalanceerde smaak. Hoewel ook deze druif complexer en mooier kan worden met hout, moet er ook hier voorzichtig gedoseerd worden. Eén week te lang op een nieuw eiken vat en het kan de smaak van de wijn voor altijd overheersen.

Het vroege rijpen sluit warme klimaten uit. In Californië zie je dan ook dat pinot noir alleen succes heeft in gebieden die beschermd worden door de koelende werking van de dagelijks voorkomende mist, zoals in de Russian River Valley in Sonoma, in Monterrey en de wijngaarden van de Central Coast in Santa Barbara. In het koele Oregon worden ook sinds jaar en dag mooie wijnen van deze druif gemaakt.

Onvoorspelbare lenteregens en extreme condities tijdens de rijpingsfase hebben hier de afgelopen tien jaar echter voor grote jaargangverschillen gezorgd.

Nieuw-Zeeland, aan de andere kant van de aardbol, produceert heel stevige, fruitige en soepele wijnen. Duur, dat wel. Met name Martinborough en Wairarapa op het Noordeiland en Central Otago en Marlborough op het Zuideiland zijn top. En ook Tasmaanse pinot noirs mogen er wezen.

Een ‘gewone’ Bourgogne van een betrouwbaar huis zoals Joseph Drouhin, Bouchard Père et Fils of Louis Jadot geeft een aardige impressie van pinot noir in de Bourgogne. Maar bereid u erop voor dat zelfs een gewone rode Bourgogne meer dan tien euro zal kosten. Waarschijnlijk is het niet veel duurder om in een speciaalzaak een Nieuw-Zeelandse of Tasmaanse versie aan te schaffen.

Wijnen gemaakt van pinot noir