De aroma’s van gamay spreken boekdelen. Fris en fruitig horen standaard in die omschrijving: fris vanwege zijn zuren en fruitig (vooral aardbeien, frambozen, zuurtjes, wijnballenfruit) zonder veel alcohol. Als gamay is gemaakt volgens de macération carbonique-methode, kunnen daarnaast aroma’s ontstaan van banaan tot vanille. Gamay is beroemd door één wijn: de Beaujolais. Buiten Beaujolais is inderdaad verdraaid weinig gamay aangeplant. Alleen in Mâcon, in de Bourgogne Passe-tout-Grains en langs de Loire worden er ook wijnen van deze druif gemaakt.

Beaujolais Nouveau

Beaujolais Nouveau wordt gemaakt volgens de macération carbonique-methode. Wat is dat? Macération carbonique (letterlijk: ‘koolzuurinweking’) is een speciale techniek om kleur en smaak uit de schil van de druif te halen. Daarbij worden hele druiventrossen in een tank afgesloten van zuurstof door toevoeging van koolzuurgas. Door de druk in de tank vindt er binnen in de druifjes een intra-cellulaire inweking en gisting plaats. Aan de buitenkant zie je daar niets van, maar het gebeurt wel. Hoewel er maar een paar procent alcohol is gevormd, zijn er aromatische stoffen ontstaan. Deze koolzuurinweking kan één tot drie weken duren. In de praktijk is het bijna onmogelijk om een wijn te maken volledig van macération carbonique, omdat de druiven aan de onderkant na verloop van tijd zwichten onder het gewicht van de andere trossen en barsten. Het sap loopt er dan uit en gaat direct gisten. De trossen in het midden van de tank zijn alras omgeven door deze gistende massa en alleen de trossen in het bovenste deel van de tank zijn de hele tijd in tact. De kleur van macération carbonique-wijnen is vaak heel helder, de smaak is heel zacht met nauwelijks tannine. De wijnen hebben een geparfumeerd aroma van onder andere bananen en kirsch.

De lichte kleur, de lichte stijl en het wijnballenfruit maken van gamay een gemakkelijk herkenbare druif. Het bewaarpotentieel van gamay is afhankelijk van de gevolgde vinificatietechniek en herkomst: een cru uit Moulin-à-Vent kan hetzelfde ontwikkelingspotentieel hebben als een goede Bourgogne. Maar een gewone Beaujolais kun je het best binnen een jaar drinken.

Tarrango is het antwoord van Australië op Beaujolais. Het is een kruising van sultana en touriga nacional uit 1960. Het is een sappige, zachte rode wijn, fris en fruitig. Internationaal nooit een groot succes geworden, al is de Tarrango van Brown Brothers uit de King Valley een goede uitzondering.

Wat Beaujolais betreft, koop eens een cru uit de Beaujolais. Er zijn er wél tien. In alfabetische volgorde: Brouilly, Chénas, Chiroubles, Côte-de-Brouilly, Fleurie, Juliénas, Morgon, Moulin-à-Vent, Régnié en Saint-Amour. George Duboeuf maakt een groot aantal Beaujolais die kwalitatief volledig vergelijkbaar zijn met AOC Bourgognes.